Tijdens mijn stage moest ik op onderzoek uit gaan om meer te leren over de kunstenaar Stephan Balleux. Uiteraard begon ik door zijn naam te googelen (werkwoord van het jaar?). Allereerst stuitte ik op een serie kunstwerken van gezichten die haast binnenstebuiten gekeerd lijken. De groteske droevig kijkende ogen lijken wel overgoten te zijn door hun eigen slijm en andere vieze derrie, wellicht door een verkeerd antwoord in de Droomshow. Het lijkt wel of Stephan geld over had en hele tubes verf tegelijk gebruikte om de kunstwerken te maken. Toch knap dat hij een stilstaand (opgedroogd neem ik aan) kunstwerk levend kan maken door gebruik van kleur, structuur en een interpretatie van relief die de kijker meteen overneemt van de schilder.
Op de volgende pagina stuitte ik op zijn collectie "Sui Generis", wat Latijns is voor "in zijn enige soort". Deze term wordt gebruikt in de literatuur om een idee, een entiteit of een realiteit te omschrijven wat niet toegekend kan worden aan iets herkenbaars. Deze werken zijn voornamelijk in het zwart-wit uitgevoerd, wat het een mysterieus tintje geeft. In deze werken kwam weer de liefde voor veelvuldig gebruik van verf naar voren, dit keer niet als enige zichtbare onderwerp op het kunstwerk, maar enkel als aanwezig onderdeel van het geheel. Al verder scrollend (ook een nieuw werkwoord) werd ik opeens gegrepen door het werk "Hold everything dear 001". Ik werd opgeslokt door een mysterieuze slaapkamer, een beetje ouderwets ingericht, maar wel gezellig met een vloerkleed en netjes opgemaakt bed. Een slaapkamer heeft voor mij altijd de ultieme uitstraling van comfort en voornamelijk: veiligheid. Maar Balleux heeft niet als doel een gezellige slaapkamer creeëren, hij wil de nieuwsgierigheid opwekken. Boven het veilige bed met de warme dekens zweeft een soort donkere klei-achtige substantie. De substantie lijkt te bewegen, maar wel op zijn plaats te blijven. Een klodder die kronkelt, zwermt, haast adem lijkt te halen. De wolk lijkt te wachten op iets. Te wachten totdat de eigenaars van de slaapkamer veilig onder de dekens kruipen om vervolgens toe te slaan. Hetzelfde gevoel wat ik kreeg bij de film "Paranormal Activity" bekroop mij bij het zien van dit schilderij. Toegegeven, ik ben echt een held op Uggs (sokken zijn niet warm genoeg in deze koude tijden), en krijg echt slapeloze nachten van een film zoals PA. Toch had ik niet verwacht dat een schilderij hetzelfde met mij kon doen. In PA zag je nooit het "monster" wat voor de freaky gebeurtenissen zorgde, maar bij het zien van dit schilderij heeft hij vorm gekregen in mijn gedachten.
Bijgekomen van de nachtmerrie besloot ik verder te gaan lezen over de andere werken van Balleux die in de tentoonstelling komen te hangen. Mijn aandacht werd, nog steeds een beetje onder de invloed van het mysterie rondom de hijgende zwarte wolk, getrokken door een reusachtig hond-achtig beest die op een eenpersoonsbed staat en lijkt te snuffelen aan het kussen. De catalogus waar ik in keek had alleen hele kleine afbeeldingen, dus ik opende de eigen website van Stephan om het werk groter te bekijken. Het vreemde was alleen, dat ik de afbeelding nergens kon vinden... Zowel Google, Wiki-Art, Pinterest en de eigen website van de kunstenaar hadden geen foto van het kunstwerk "Hold everything dear 005". Opeens sprongen mijn gedachtes wederom naar de film PA, en specifiek naar de scene waarbij het stel meel in de gang strooit om uit te vinden wie hun plaaggeest is. De volgende dag vonden ze pootafdrukken in het meel. Pootafdrukken die lijken op die van een reusachtige hond... Balleux heeft mijn nieuwsgierigheid gewekt.
