Dat Smoel

Zaterdagavond ben ik naar een toneelvoorstelling geweest samen met Jinske. In september pluizen we altijd alle boekjes uit en zoeken dan voorstellingen waar we graag naartoe willen. Een R voor Roxy en een J voor Jinskey (goh). Gek genoeg kiezen we bijna altijd dezelfde dingen uit, wat plannen makkelijk maakt (mam; weet je zeker dat ze niet nog een verloren zusje is?). We zijn al bij een cabaret voorstelling geweest wat goed gedaan was, maar niet erg grappig. Verder hebben we 2 uur zitten kijken naar afstudeerprojecten van de toneelschool wat in theorie leuk klinkt maar in praktijk erg saai was... Je kan je voorstellen dat deze keer we een beetje cynisch naar het Nationale Theater in Den Haag gingen.

Het toneel erg goed opgebouw, het bestond voornamelijk uit bedden, een douchecabine en een wc hokje (van beiden werkte het water echt!) wat werd gescheiden met lamellen die open en dicht konden. Het verhaal ging over een gezin waarvan de vader verhuisd was naar zijn nieuwe gezinnetje in Hongkong waardoor de moeder verslaafd werd aan alcohol. Cliche zou je denken... maar het is niet cliche als je echte tranen op geen 3 meter afstand ziet vloeien, echte emoties voelt en echte ongeloof van dichtbij meemaakt. Het stuk was zo goed, dat ik pas weer wist dat ik naar toneel aan het kijken was toen mijn buurman me per abuis sloeg met zijn boekje. Ik schrok wakker en keek om me heen waarbij ik zag dat iedereen glimmend vocht in zijn ogen had, en niet verroerd was sinds het begin. Echt een fantastisch toneelstuk waar je niet een goed gevoel van krijgt maar...

Plaats te zijn (Place to be)

Altijd als ik een beetje chagerijnig ben, dan ga ik tripjes boeken. Niet meteen echt boeken, maar wel dromen over landen waar ik nog graag naartoe op vakantie wil. Mijn lijstje ziet er als volgt uit:

New York (nog 84 nachtjes slapen)
Edinburgh (Nessie huggen)
Londen (elke dag ei bij het ontbijt)

Estland (schijnt prachtig te zijn, en gewoon omdat het kan)

St. Petersburg (kan ik eindelijk mn bontjas aan zonder gek aangekeken te worden, en voor het Hermitage museum)

En natuurlijk nog veel meer. Dit is enkel mijn top 5 ;)

Ja, het heeft geholpen. Nu nog een plaatje van Nessie erbij en ik kan weer een glimlach op mijn gezicht toveren... :)

Leven

Goede commercial!

Legen... wait for it... dary!

Eigenlijk bouw ik zelf websites. Ik heb mezelf dit aangeleerd toen ik op het hbo zat en veel vrije tijd had. Ik had toen ook een eigen pc, eentje die het echt altijd deed doordat mijn vader daar voor zorgde. Met photoshop een ontwerp maken, en dan vervolgens ombouwen simpelweg met een kladblok bestand vond ik fantastisch. Van niets iets maken, dat is het idee.

Maarja, toen besloot ik te gaan reizen, wat a) veel geld kost en b) ervoor zorgt dat als je terug komt in je oude kleine kamertje je snel weer weg wilt. Dus ook ik ben halsoverkop vertrokken naar de grote stad zonder a) geld en b) een plan hoe een eigen leven op te bouwen. Dus nu ben ik hard aan het werk, en doe mijn internet activeiten op mijn iPhone en Dell laptop die om de een of andere reden een frans toetsenbord heeft. Alle symbolen zitten ergens anders, wat verwarrend kan zijn. 1 voordeel: ik heb mezelf wel blind leren typen hierdoor. 

Doordat ik zoveel werk om weer een beetje financiele stabiliteit te krijgen, heb ik dus ook meteen geen tijd meer om websites te bouwen. Gelukkig bestaan er aardige mensen die dan een makkelijke Blogspot verzinnen. Kan ik toch mijn ei kwijt... En dat is ook voor jullie fijn, want mijn verhalen worden legendary!